Film
Playtime
1967
Playtime (gestileerd als PlayTime en ook geschreven als Play Time) is een satirische komediefilm uit 1967 onder regie van en mede geschreven door Jacques Tati. Tati speelt zelf ook mee en kruipt opnieuw in de huid van Monsieur Hulot uit zijn eerdere films Les Vacances de Monsieur Hulot (1953) en Mon Oncle (1958). Tijdens de productie raakte Tati echter ambivalent over het spelen van Hulot als terugkerende hoofdrol, waardoor hij in Playtime afwisselend in hoofd- en bijrollen opduikt. Het werk is gedraaid op 70mm-film en valt op door de gigantische set die Tati speciaal voor de film liet bouwen, evenals Tati's kenmerkende gebruik van subtiele maar complexe visuele komedie, ondersteund door creatieve geluidseffecten. De dialogen, in het Frans, Engels en Duits door elkaar, zijn vaak gereduceerd tot achtergrondgeluid. Hoewel de film bij de oorspronkelijke release een commerciële flop was, wordt Playtime achteraf beschouwd als Tati's magnum opus, zijn meest gedurfde werk en een van de beste films aller tijden. In 2022 werd Playtime verkozen tot 23e op de critici-lijst van het British Film Institute en 41e op hun regisseurslijst van "Top 100 Greatest Films of All Time".