Film

Eternal Sunshine of the Spotless Mind

Eternal Sunshine of the Spotless Mind is een Amerikaanse romantische sciencefictioncultfilm uit 2004, geschreven door Charlie Kaufman. De film werd geregisseerd door Michel Gondry, die het idee kreeg van de Franse kunstenaar Pierre Bismuth, die de synopsis voor de film bedacht en uitschreef. De titel is ontleend aan het gedicht Eloisa to Abelard van Alexander Pope (1688-1744), over de tragische liefdesgeschiedenis van Héloïse en Petrus Abaelardus waarin alleen de vergetelheid de heldin troost biedt. Een citaat uit dit gedicht wordt in de film gebruikt door een van de acteurs. How happy is the blameless vestal's lot! The world forgetting, by the world forgot. Eternal sunshine of the spotless mind! Each pray'r accepted, and each wish resign'd; Kaufman won voor het scenario een Oscar terwijl Kate Winslet voor dezelfde prijs werd genomineerd in de categorie 'beste hoofdrolspeelster'. De productie won daarnaast meer dan 35 andere filmprijzen, waaronder BAFTA Awards voor beste scenario en beste montage, tevens een Bram Stoker Award en een National Board of Review Award voor het script en een Saturn Award voor beste sciencefictionfilm. De première van de film was op 9 maart 2004. De muziek is van Jon Brion met veelvuldig gebruik van het harmonisch merkwaardige lied "Everybody's Got to Learn Sometime" van The Korgis uit 1980.

KpnNL Pathé ThuisNL Rakuten TvNL Amazon VideoNL MejaneNL Apple TV StoreNL

Ook aanbevolen in deze categorie

Lost in Translation (2003 film, Sofia Coppola)

Lost in Translation is een Amerikaanse romantische komediedramafilm uit 2003, geschreven en geregisseerd door Sofia Coppola. Bill Murray vertolkt de rol van Bob Harris, een vervlakkende Amerikaanse filmster die een midlifecrisis doormaakt wanneer hij naar Tokio reist om te reclameren voor Suntory-whisky. Hij raakt bevriend met een andere gedesillusioneerde Amerikaan, Charlotte (Scarlett Johansson), pas afgestudeerd en twee jaar getrouwd. Verder spelen ook Giovanni Ribisi, Anna Faris en Fumihiro Hayashi mee. De film verkent thema's als vervreemding en onthechting tegen de achtergrond van culturele ontheemding in Japan. Er wordt geen gebruik gemaakt van conventionele hoofdlijnen in het verhaal en de film is atypisch in de verbeelding van de romance. Coppola begon met het schrijven van de film nadat ze tijd had doorgebracht in Tokio en gehecht was geraakt aan de stad. Ze begon een verhaal te vormen over twee personages die een "romantische melancholie" ervaren in het Park Hyatt Tokyo, waar ze verbleef tijdens de promotie van haar speelfilmdebuut, het dramafilm The Virgin Suicides uit 1999. Coppola voorzag vanaf het begin dat Murray de rol van Bob zou spelen en probeerde hem maandenlang over te halen. Hoewel Murray uiteindelijk instemde met de rol, tekende hij geen contract. Coppola gaf een kwart van het budget van 4 miljoen dollar uit zonder te weten of hij zou komen. De hoofdfotografie begon op 29 september 2002 en duurde 27 dagen. Coppola hanteerde een flexibel schema tijdens de opnames met een kleine crew en minimale apparatuur. Het scenario was kort en Coppola stond aanzienlijke improvisatie toe tijdens de opnames. Cameraman Lance Acord gebruikte waar mogelijk beschikbaar licht, en vele Japanse bedrijven en openbare ruimtes werden als locaties gebruikt. Na tien weken monteren verkocht Coppola de distributierechten voor de Verenigde Staten en Canada aan Focus Features, en het bedrijf promoot de film via mond-tot-mondreclame. Lost in Translation ging op 29 augustus 2003 in première op het Telluride Film Festival en werd op 12 september 2003 uitgebracht in Amerikaanse bioscopen. Tijdens de 76e Oscaruitreiking won Lost in Translation voor Coppola de prijs voor Beste Originele Scenario, en de film werd genomineerd voor Beste Film, Beste Regie en Beste Acteur (Murray). Andere gewonnen prijzen zijn onder meer drie BAFTA's en drie Golden Globes. Sindsdien wordt de film genoemd als een van de beste films van de jaren 2000 en de 21e eeuw. Hoewel de film wereldwijd 118 miljoen dollar opbracht en alom lof ontving van critici voor het script, de regie en de acteerprestaties, werd de weergave van Ja

The Truman Show (1998 film, Peter Weir)

The Truman Show is een Amerikaanse film uit 1998, geregisseerd door Peter Weir. De film is geschreven door Andrew Niccol en heeft Jim Carrey in de hoofdrol. Het verhaal is gedeeltelijk gebaseerd op een verhaal van Philip K. Dick uit 1959, Time Out of Joint en op een aflevering uit de populaire sciencefictionserie Twilight Zone (A World of Difference). Hoofdpersoon Truman Burbank speelt zonder het te weten de hoofdrol in een realitysoap, alles om hem heen is decor en zijn 'naasten' acteren die rol slechts. De film was zowel financieel als qua recensies een succes. De film won drie Golden Globes en was genomineerd voor drie Oscars.