Film
Ad Astra
Ad Astra is een Amerikaanse sciencefictionfilm uit 2019 onder regie van James Gray. De hoofdrollen worden vertolkt door Brad Pitt, Tommy Lee Jones, Ruth Negga en Donald Sutherland.
Ook aanbevolen in deze categorie
2001: A Space Odyssey (1968 film, Stanley Kubrick)
2001: A Space Odyssey is een sciencefictionboek en -speelfilm uit 1968, ontstaan uit een samenwerking tussen filmmaker Stanley Kubrick en schrijver Arthur C. Clarke. Beide zijn gebaseerd op The Sentinel, een kort verhaal van Clarke. Kubrick zocht contact met Clarke om samen een sciencefictionfilm te maken. Dit leverde een scenario op dat de basis vormde voor zowel het boek van Clarke, als de film van Kubrick. Beide werken behandelen thema's als de menselijke evolutie, kunstmatige intelligentie, technologische ontwikkelingen, buitenaards leven en reïncarnatie. 2001: A Space Odyssey werd in 1968 gemengd ontvangen. Er was kritiek, maar ook extreme lof. In tegenstelling tot wat vaak wordt beweerd, was de film commercieel een grote hit, reeds bij de première. In 1968 was slechts Funny Girl net iets populairder. In de lijst van meest succesvolle films in de jaren 1960 staat 2001 op nummer 11. Bij een poll onder critici voor het tijdschrift Sight & Sound eindigde 2001 in de top tien. De film kreeg vier Oscarnominaties en won die voor beste visuele effecten. In 1991 werd de film door de United States Library of Congress geplaatst in de National Film Registry. In 1982 schreef Clarke een vervolg op zijn boek, 2010: Odyssey Two. Een daarop gebaseerde film, geregisseerd door Peter Hyams, verscheen in 1984 onder de titel 2010: The Year We Make Contact. Zowel in het eerste deel, als het vervolg waren rollen weggelegd voor Keir Dullea als astronaut Dave Bowman en Douglas Rain als de stem van de intelligente computer HAL-9000. Steracteur Roy Scheider nam echter de rol van Heywood Floyd over van William Sylvester.
Solaris (1972 film, Andrej Tarkovski)
Solaris (1968) is een tweedelige Sovjet-televisiedramatisering gebaseerd op Stanisław Lems sciencefictionroman uit 1961. Deze zwart-witproductie, geproduceerd door Boris Nirenburg en Lidiya Ishimbayeva voor de Sovjet Centrale Televisie, vertegenwoordigt de eerste verfilming van Lems filosofische verhaal. De film richt zich op de psychologische en existentiële desoriëntatie die wordt ervaren door wetenschappers aan boord van een ruimtestation dat in een baan om de bewuste oceanische planeet Solaris draait. Deze planeet manifesteert de onderdrukte trauma's en herinneringen van degenen die haar observeren. Als televisiedrama geeft het stuk prioriteit aan intieme, studio-gebonden uitvoeringen en een toneelachtige esthetiek, waarbij de nadruk ligt op de interne, menselijke strijd tegen een onbegrijpelijke buitenaardse intelligentie in plaats van op extern spektakel. De toon is somber en contemplatief, geworteld in de midden-20e-eeuwse Sovjet-intellectuele traditie van sciencefiction die ruimteverkenning zag als een spiegel voor menselijke ethiek, verdriet en de grenzen van communicatie. De formele terughoudendheid en focus op dialoogrijke filosofische vraagstukken onderscheiden het als een claustrofobische, introspectieve studie van isolatie en de ongrijpbare aard van de werkelijkheid.